Home > Zonder categorie > Geestelijke Revolutie – No-Wrong-Door – Stap 2

Geestelijke Revolutie – No-Wrong-Door – Stap 2

(Schizofrenie) !!!

Het blijft ethisch dat psychologie niet in de handen komt van de overheid, in deze wereld mag er geen sprake zijn van machtsmisbruik, dat betekent dat organisatie en de Nederlandse justitie de verantwoordelijke zijn geweest, en hen zijn dus ook strafbaar te stellen voor de onbekende aantallen slachtoffers van de psychiatrie en medische psychiatrie, met strenge advies klem ik aan bij het feit om niet bij een psychiatrische arts te culmineren, maar bij een medische arts, die geen misbruik maakt van het feit van de ethiek. En die aantoonbaar ervaring heeft met bijwerkingen van medicijnen.

FEITEN:

1 Het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-IV (DSM-IV) van de psychiatrie bevat momenteel 374 stoornissen. Deze zorgen er op subjectieve wijze voor dat iedereen “geestelijk ziek” kan worden verklaard om vervolgens drugs voorgeschreven te krijgen.

2 Psychiaters hebben geen overeenstemming kunnen bereiken over wat schizofrenie is. Er is slechts overeenstemming bereikt over de naam.

3 “Schizofreen”, “bipolair” en alle andere psychiatrische etiketten hebben slechts één doel: de psychiatrie miljoenen te laten verdienen aan verzekeringsgelden, overheidssubsidies en winsten van de verkoop van psychiatrische middelen.

4 Elliot Valenstein, arts, stelt dat: “Hoewel patiënten misschien
opgelucht zijn als hen verteld wordt dat ze een ‘lichamelijke ziekte’ hebben, ze hierdoor een passievere rol kunnen gaan aannemen bij hun eigen herstel en volledig afhankelijk worden van een lichamelijke behandeling om hun toestand te verbeteren”.

HOOFDSTUK TWEE Diagnostisch bedrog en verraad

Al bijna een eeuw lang, gebruiken psychiaters de term “schizofrenie” om allerlei “irrationele” gedragingen als “geestelijke stoornis” aan te duiden, ondanks het ontbreken van wetenschappelijk bewijs. Psychiaters zijn het lang oneens geweest over wat schizofrenie precies is (zie de van het Diagnostic & Statistical Manual of Mental Disorders [DSM-II] uit 1973, de facturenbijbel van de psychiatrie), maar ze gebruiken dit lucratieve etiket nog steeds.

Als een substituut voor geestelijke gezondheidszorg, ontwikkelde de American Psychiatric Association (APA) het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders-IV (DSM), een boek waarin 374 zogenaamde geestelijke stoornissen worden opgesomd. De criteria voor het stellen van een diagnose zijn zo vaag, subjectief en breed dat er waarschijnlijk niet
één levend wezen is dat, met gebruikmaking van dit boek als standaard, zou ontsnappen aan het etiket: geestelijk gestoord.

Dat zorgt natuurlijk voor veel meer handel voor psychiaters als het gaat om geestelijke gezondheidszorg. Ondertussen geven psychiaters niet alleen toe dat ze geen idee hebben hoe deze zogenaamde “aandoeningen” veroorzaakt worden, maar hebben ze ook geen enkel wetenschappelijk gestaafd bewijs dat deze zelfs maar bestaan, als afzonderlijke lichamelijke ziekten.

Prof. Thomas Szasz zegt: “De belangrijkste functie en het belangrijkste doel van de DSM is het verlenen van geloofwaardigheid aan de bewering dat bepaald gedrag, of beter gezegd, wangedrag, geestelijke stoornissen zijn en dat dergelijke stoornissen dus medische ziekten zijn. Hiermee krijgt het gokken, dezelfde status als een hartinfarct (bloedprop in de kransslagader).” Patiënten worden bedrogen, wanneer hen verteld wordt dat hun emoties genetisch of biologisch bepaald zijn.

Elliot Valenstein, arts, stelt: “Hoewel patiënten misschien opgelucht zijn als hen verteld wordt dat ze een ‘lichamelijke ziekte’ hebben, ze hierdoor wellicht een passievere rol aannemen bij hun eigen herstel en volledig afhankelijk worden van een lichamelijke behandeling om hun toestand te verbeteren.”27

Psychiaters hebben geen definitie voor schizofrenie
Over “schizofrenie” stellen psychiaters openlijk in de DSM-II: “Zelfs als zij het had geprobeerd, zou de [APA] commissie geen overeenstemming
hebben kunnen bereiken over wat deze stoornis inhoud, zij kon
slechts overeenstemming bereiken over de naam.”28

Allen J. Frances, professor in de psychiatrie aan het medisch centrum van
Duke University en voorzitter van de DSM-IV commissie, gaf toe: “Men zou kunnen zeggen dat er geen slechtere term bestaat dan geestelijke stoornis om de condities die geclassificeerd worden in de DSM-IV te beschrijven”. De DSM-IV stelt zelf dat de term “geestelijke stoornis” nog steeds gebruikt wordt “omdat we geen beter geschikte vervanging hebben gevonden.”

Prof. Szasz stelt verder: “Schizofrenie is zo vaag gedefinieerd dat het feitelijk een term is die wordt toegepast op vrijwel elk soort gedrag waar de spreker het niet mee eens is. (2002) Behalve schizofrenie zijn er talloze andere condities of gedragingen die psychiaters hebben gedefinieerd als ziekten waardoor zij miljoenen dollars verdienen aan verzekeringsgelden, overheidssubsidies en winsten van de verkoop van psychiatrische middelen.

“Bipolaire stoornis”
Psychiaters doen onbewezen beweringen dat depressies, bipolaire stoornissen, onrust, alcoholisme en een groot aantal andere stoornissen in de eerste plaats biologisch en misschien zelfs genetisch van oorsprong zijn. Dit soort geloof in wetenschappelijke vooruitgang is schrikbarend, om niet te zeggen naïef en vermoedelijk een waanbeeld”, aldus David Kaiser, psychiater.

* Een bipolaire stoornis wordt zogenaamd gekenmerkt door afwisselende perioden van depressie en manie, dus “twee polen” of “bipolair”. In januari 2002 berichtte het Medicine Journal het volgende: “De etiologie (leer der ziekteoorzaken) en patho-fysiologie
(functionele veranderingen) van de bipolaire stoornis zijn nog niet vastgesteld. Er bestaan geen objectieve biologische indicatoren die beslist
overeenkomen met de omstandigheid van deze ziekte.” Ook zijn er geen “definitieve genen vastgesteld” voor de bipolaire stoornis.29

“Ten eerste is voor geen enkele psychiatrische stoornis een biologische etiologie [oorzaak] bewezen. Dus accepteer de mythe dat we een ‘accurate diagnose’ kunnen stellen niet. Ook moet je niet geloven dat je problemen uitsluitend komen door een ‘chemische onevenwichtigheid’.” – D.M. Edward Drummond, schrijver van The Complete Guide to Psychiatric Drugs, 2000

* Craig Newnes, directeur psychologische therapieën van de Community and Mental Health Service in Shropshire, Engeland, vertelde het verhaal van drie psychiaters die een assertieve grootmoeder vertelden dat haar kleinzoon een bipolaire stoornis had die werd veroorzaakt door een “biochemische onevenwichtigheid in de hersenen”. Beleefd, maar stellig, vroeg ze wat voor bewijs ze hadden dat er iets mis was met z’n hersenen.

Ze stelden dat zijn stemming en gedrag op een ernstig probleem wezen. Ze vroeg hoe ze wisten dat dit werd veroorzaakt door chemische verhoudingen in de hersenen. Haar kleinzoon werd snel overgeplaatst naar een eenheid die “praatsessies” bood in plaats van psychiatrische middelen. Stel je voor dat dezelfde situatie zich voor zou doen bij de afdeling oncologie:

Er wordt je verteld dat het erop lijkt dat je kanker hebt maar er wordt niets onderzocht. Dan wordt je verteld dat je twee operaties moet
ondergaan, gevolgd door chemotherapie en natuurlijk medicatie waar je haar van uitvalt. Het idee is belachelijk. De volgende keer dat je wordt verteld dat een psychiatrische conditie wordt veroorzaakt door een biochemische onevenwichtigheid in de hersenen, vraag dan of je de testresultaten mag zien”, aldus Newnes.

Geen röntgenfoto, bloedtest of hersenscan kan de aanwezigheid van een zogeheten geestelijke ziekte opsporen. De stelling dat een psychiatrische conditie veroorzaakt wordt door “een biochemische onevenwichtigheid in de hersenen” wordt niet door enig wetenschappelijk bewijs ondersteund.

Depressie
De frauduleuze medische analogie voortzettend, beweren psychiaters tegenwoordig dat depressie ook een “ziekte is, net zoals een hartafwijking of astma.” De DSM stelt dat aan vijf van de negen criteria moet
worden voldaan om de diagnose depressie te stellen, het gaat hierbij om criteria zoals; diepe droefheid, apathie, vermoeidheid, gejaagdheid, onrustig slapen en veranderingen in de eetlust. Zelfs psychiaters maken zich zorgen over dit soort pogingen om “de normale ups en downs van het leven in een ziekte te veranderen.”30

Dr. Joseph Glenmullen van de medische faculteit van Harvard, stelt: “[De] symptomen [van depressie] zijn subjectieve emotionele staten, hetgeen de diagnose extreem vaag maakt.”31 Glenmullen stelt dat de kunstmatige beoordelingsschalen op de checklijsten om mensen te onderzoeken op depressies, “ontworpen zijn om precies te passen bij de
werking van de drugs, waarbij de lichamelijke symptomen die het meest reageren op de antidepressiva worden benadrukt…

Het toekennen van een getal aan de depressie van een patiënt lijkt wellicht wetenschappelijk. Wanneer men echter de gestelde vragen en de gebruikte schalen bestudeert, blijken het uiterst subjectieve metingen te zijn die gebaseerd worden op wat de patiënt vertelt of op de indrukken van een beoordelaar.”32 David Healy, psychiater en directeur van het Instituut van Psychologische Geneeskunde van New South Wales rapporteert:

“Er is een groeiende bezorgdheid binnen de klinische gemeenschap, dat de
neurowetenschappelijke ontwikkelingen niet alleen niets onthullen over de aard van psychiatrische stoornissen, maar dat zij in feite de aandacht afleiden van klinisch onderzoek.”33 Prof. Szasz wijst erop: “Als zou blijken dat schizofrenie een biochemische oorzaak heeft en er en geneeswijze voor bestaat, dan zou schizofrenie niet langer een ziekte
zijn waar een persoon gedwongen voor kan worden opgenomen.

De behandeling zou dan in handen komen te liggen van neurologen, en psychiaters zouden er net zo weinig mee te maken hebben als met Glioblastoma [kwaadaardige tumor], de ziekte van Parkinson en andere hersenaandoeningen.”

“Niemand heeft ook maar het vaagste vermoeden van de chemische effecten van (psychotrope) drugs op levende menselijke hersenen” – Dr. Joseph Glenmullen, Harvard Medical School.

DE HERSENEN KRIJGEN DE SCHULD De leugen rond chemische onevenwichtigheid

“Meer en meer problemen zijn opnieuw gedefinieerd als ‘stoornissen’ of ‘ziekten’, zogenaamd veroorzaakt door genetische vatbaarheid en biochemische onevenwichtigheden. Gebeurtenissen in het leven worden gedegradeerd tot de lont van de onderliggende biologische tijdbom. Je heel verdrietig voelen is een ‘depressieve stoornis’ geworden. Je te veel zorgen maken is een ‘ongerustheidstoornis’…

Het maken van lijsten van gedrag, het plakken van medisch klinkende etiketten op mensen die dergelijke gedrag vertonen om vervolgens de aanwezigheid van dit gedrag te gebruiken om te bewijzen dat ze de ziekte hebben is wetenschappelijk betekenisloos.”34

– John Read, senior universitair docent aan de Universiteit van Auckland, Nieuw Zeeland, 2004

De hoeksteen van het huidige ziektemodel in de psychiatrie is het concept
dat een chemische onevenwichtigheid in de hersenen de oorzaak is van geestelijke ziekten.35 Hoewel het door stevige marketing populair is gemaakt, is hier de wens slechts de vader van de gedachte. Het concept van een chemische onevenwichtigheid is, zoals alle ziektemodellen in de psychiatrie, door onderzoekers grondig in diskrediet gebracht.

* Dr. Valenstein is er ondubbelzinnig over: “[Er] zijn geen testen om de chemische toestand van de hersenen van een levende persoon vast te stellen.”36 Ook, “zijn er geen biochemische, anatomische of functionele indicatoren gevonden die een betrouwbaar onderscheid kunnen maken tussen de hersenen van diverse psychiatrische patiënten.”37

* Dr. Colbert stelt: “We weten dat het model van de chemische onevenwichtigheid voor geestelijke ziekten nooit wetenschappelijk is bewezen. We weten ook dat al het redelijke bewijs daarentegen wijst naar de schadelijke effecten van psychiatrische drugs. Bovendien weten we ook dat het onderzoek naar de effectiviteit of uitwerking van middelen onbetrouwbaar is, omdat deze onderzoeken alleen de reductie van symptomen meten, geen genezing.”38

* In 2002 stelde Prof. Thomas Szasz: “Er bestaat geen bloedonderzoek of andere biologische test om de aanwezigheid of
afwezigheid van een geestelijke ziekte vast te stellen, zoals die er voor de meeste lichamelijke ziektenwel zijn. Als zo’n test ontwikkeld zou worden (voor wat tot dan toe als psychiatrische ziekte werd beschouwd), zou de conditie niet langer een geestelijke ziekte zijn, maar zou ze in plaats daarvan als een symptoom van een lichamelijke ziekte worden geclassificeerd.”

* In zijn boek “The Complete Guide to Psychiatric Drugs” uit 2000, stelt Edward Drummond, arts en assistent medisch directeur van het Seacoast Mental Health Center in Portsmouth, New Hampshire: “Ten eerste, is voor geen enkele psychiatrische stoornis een biologische etiologie [oorzaak] bewezen. Dus accepteer de mythe van een ‘accurate diagnose’ niet. Je moet ook niet geloven dat je problemen uitsluitend worden veroorzaakt door een ‘chemische onevenwichtigheid'”.39

* Een artikel dat in mei 2004 in de Amerikaanse krant “The Mercury News” werd gepubliceerd, bevatte de waarschuwing dat “geestesziekte” ook niet via hersenscans kunnen worden vastgesteld: “Veel doktoren waarschuwen voor het gebruik van de SPECT (single photon emission
computed tomography) [hersen-]beelden als diagnostisch instrument en
zeggen dat het onethisch is, en mogelijk gevaarlijk, voor doktoren om SPECT te gebruiken om emotionele problemen, gedragsproblemen en psychiatrische problemen bij een patiënt te identificeren. Het $2.500 kostende onderzoek biedt geen bruikbare of accurate informatie, aldus de doktoren.40

* In het artikel in “The Mercury News” werd psychiater M. Douglas Mar aangehaald. Hij stelt: “Er is geen wetenschappelijke basis voor deze beweringen (het gebruiken van hersenscans voor psychiatrische diagnoses). De patiënten moet in ieder geval verteld worden dat SPECT heel controversieel is.”41

* “Een nauwkeurige diagnose gebaseerd op een scan is eenvoudigweg niet mogelijk,” gaf Dr. Michael D. Devous van het Centrum voor nucleaire geneeskunde van het medisch centrum aan de Universiteit van Texas toe.42

* Hoewel er geen tekort is aan biochemische verklaringen voor psychiatrische condities, is Joseph Glenmullen duidelijk: “…[N]iet één ervan is bewezen. Integendeel. Elke keer als men dacht zo’n onevenwichtigheid te hebben gevonden, werd later bewezen dat dit niet waar was.”43

* Valenstein stelt: “Er wordt aan deze theorieën vastgehouden, niet alleen omdat er niets anders is, maar ook omdat ze erg bruikbaar zijn bij het promoten van behandelingen met psychiatrische drugs.”44

“Psychiaters doen onbewezen beweringen dat depressies, bipolaire stoornissen, onrust, alcoholisme en een groot aantal andere stoornissen in de eerste plaats biologisch en misschien zelfs genetisch van oorsprong zijn. Dit soort geloof in wetenschappelijke vooruitgang is schrikbarend, om niet te zeggen naïef en vermoedelijk een waanbeeld.” – David Kaiser, psychiater, 1996.

PSEUDO HERSENTHEORIE
In talloze illustraties in populaire tijdschriften was te zien hoe in psychiatrische onderzoeken de hersenen ontleed, gelabeld en geanalyseerd werden, waarbij het publiek bestookt werd met de nieuwste theorie van wat er mis mee is. Wat blijft ontbreken, zoals bij iedere psychiatrische theorie, is de wetenschappelijke onderbouwing. Zoals Dr. Elliot Valenstein het uitlegt: “Er zijn geen testen beschikbaar om de chemische status van de hersenen van een levend persoon vast te stellen”. BRON: SCHIZOFRENIE Een ‘ziekte’ die winst oplevert voor de psychiatrie, Rapport en aanbevelingen over psychiatrische leugens en valse diagnoses, CCHR International.

EXTERNE BRONNEN:

27. Elliot S. Valenstein, Ph.D., Blaming the Brain (The Free Press, New York, 1998), p. 225.

28. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders II (American Psychiatric Association, Washington, D.C., 1968), p. ix.

29. Stephen Soreff, M.D. and Lynne Alison McInnes, M.D., “Bipolar Affective Disorder,” eMedicine Journal, Vol. 3, No. 1, 7 Jan. 2002.

30. Herb Kutchins and Stuart A. Kirk, Making Us Crazy (Simon & Schuster, Inc., New York, 1997), p. 36.

31. Op. cit., Joseph Glenmullen, p. 205.

32. Ibid., p. 206.

33. David Healy, The Anti-Depressant Era (Harvard University Press, 1999), p. 174.

34. John Read, “Feeling Sad? It Doesn’t Mean You’re Sick,” New Zealand Herald, 23 June 2004.

35. Op. cit., Joseph Glenmullen, p. 195.

36. Op. cit., Elliot S. Valenstein, p. 4.

37. Ibid., p. 125.

38. Op. cit., Ty C. Colbert. p. 97.

39. Edward Drummond, M.D., The Complete Guide to Psychiatric Drugs (John Wiley & Sons, Inc., New York, 2000), pp. 15-16.

40. Lisa M. Krieger, “Some Question Value of Brain Scan; Untested Tool Belongs in Lab Only, Experts Say,” The Mercury News, 4 May 2004.

41. Ibid.

42. Ibid.

43. Op. cit., Joseph Glenmullen, p. 196.

44. Op. cit., Elliot S. Valenstein, p. 4.

BELANGRIJKE FEITEN:

1 Geestelijke gezondheid zou het resultaat moeten zijn van effectieve geestelijke gezondheidszorg.

2 Hoewel er medische geneeswijzen bestaan voor lichamelijke ziekten, bestaan er geen psychiatrische geneeswijzen voor geestelijke stoornissen.

3 Het is een bewezen medisch feit dat een niet vastgestelde lichamelijke ziekte of verwonding, emotionele problemen teweeg kan brengen.

4 Diverse onderzoeken tonen aan dat degenen die gediagnosticeerd waren als “geestelijk ziek” in werkelijkheid leden aan een lichamelijke aandoening.

5 De werkelijke oplossing voor veel geestelijke problemen begint met een grondig lichamelijk onderzoek door een bekwame medische, niet psychiatrische arts.

Het bereiken van werkelijke geestelijke gezondheidszorg

John Nash maakt duidelijk dat hij zijn eigen herstel door wilskracht teweeg heeft gebracht. Waarom wordt er in de film een fictief Hollywood einde verzonnen voor zijn levensverhaal, als de waarheid, dat hij in staat was van zijn “demonen” te genezen zonder drugs, veel meer inspirerend is?

Psychiaters stellen dat geestelijke gezondheid dezelfde prioriteit moet krijgen als lichamelijke gezondheid. We kunnen deze analogie voortzetten: net als lichamelijke gezondheid het resultaat zou moeten zijn van effectieve lichamelijke gezondheidszorg, zou geestelijke gezondheid het resultaat moeten zijn van effectieve geestelijke gezondheidszorg. Beschouw de volgende fundamentele criteria voor het tot stand brengen van geestelijke gezondheid:

1. Een effectieve geestelijke gezondheidstechnologie en behandelingen die individuen en daarmee de samenleving verbeteren en sterker maken, door het herstellen van persoonlijke kracht, vermogen, bekwaamheid, vertrouwen, stabiliteit, verantwoordelijkheid en geestelijk welzijn.
2. Goed opgeleide, ethische beoefenaren, die in eerste instantie toegewijd zijn aan het welzijn van hun patiënt en zijn familie, die kunnen leveren wat ze beloven.
3. Geestelijke gezondheidszorg geleverd in een rustige atmosfeer, die wordt gekenmerkt door tolerantie, vertrouwen, veiligheid en respect voor de noden en rechten van mensen.

“Medewerkers in de geestelijke gezondheidszorg hebben een professionele en wettelijke plicht om de aanwezigheid van lichamelijke ziekten te herkennen bij hun patiënten…lichamelijke ziekten kunnen geestelijke stoornissen veroorzaken of verergeren…” – het Handboek voor Geestelijke Gezondheid van het Californische Departement voor Volksgezondheid, 1991

Van individuen tot aan regeringen, gaan veel te veel mensen ervan uit dat dit het geval is in de huidige geestelijke gezondheidszorg. De harde waarheid is echter, dat de vergelijking tussen lichamelijke en geestelijke gezondheidszorg niet meer opgaat. Zeker niet als we de resultaten van de lichamelijke gezondheidszorg vergelijken met de resultaten van, wat doorgaat voor, geestelijke behandelingen onder invloed van de psychiatrie. Simpel gezegd, er bestaan medische genezingen, maar geen psychiatrische genezingen.

Onder het management van de huidige psychiatrie, is er geen sprake van geestelijke genezing. Logischerwijs betekent dit dat de psychiatrie geen verbetering realiseert in geestelijke gezondheid. Het is belangrijk om te
weten dat er talloze menslievende en werkbare medische programma’s zijn voor ernstig verwarde mensen, die niet gebaseerd zijn op psychiatrische behandelingen.

Het Soteria Huis-project van Dr. Loren Mosher en het programma van Dr. Giorgio Antonucci in Italië (waar later in deze publicatie verder op in gegaan wordt) waren veel succesvoller dan de ontmenselijking en het voortdurend volstoppen met psychiatrische drugs door de psychiatrie. Deze alternatieve programma’s kosten ook nog minder. Deze en een aantal andere soortgelijke programma’s, bewijzen dat er echte antwoorden bestaan en dat er hoop is voor ernstig verwarde mensen.

Het is een bewezen medisch feit dat een niet vastgestelde lichamelijke ziekte of verwonding, emotionele problemen teweeg kan brengen. In zijn boek Detecting Your Hidden Allergies schrijft Dr. William Cook, dat degenen die last hebben van irritaties, depressies, hyperactiviteit, vermoeidheid en gejaagdheid, onmiddellijk een volledig lichamelijk onderzoek nodig hebben en een complete test voor voedselallergieën die precies deze geestelijke veranderingen bij een persoon teweeg kunnen brengen.

* Eén onderzoek kwam tot de conclusie dat 83% van de mensen die door klinieken of maatschappelijk werkers waren doorverwezen voor psychiatrische behandeling, leden aan ongediagnosticeerde lichamelijke ziekten. Uit een ander onderzoek bleek later dat 42% van de mensen die de diagnose “psychose” hadden gekregen leden aan een lichamelijke ziekte. Bij een derde onderzoek had 48% van de mensen die gediagnosticeerd waren en een psychiatrische behandeling nodig zouden hebben, een niet eerder ontdekte lichamelijke aandoening.45

* Diverse ziekten lijken precies op schizofrenie en houden zowel de arts als de patiënt voor de gek. Dr. A.A. Reid noemt 21 van dergelijke condities, beginnend met één die steeds vaker voorkomt: “de tijdelijke psychose veroorzaakt door het gebruik van amfetamineachtige drugs”. Dr. Reid legt uit dat de psychose voortgebracht door drugs ook achtervolgingswanen en hallucinaties kent en “vaak niet te onderscheiden is van een acute of paranoïde schizofrenie”.46

* “Mevrouw J”, die als schizofreen was gediagnosticeerd omdat ze stemmen in haar hoofd hoorde, takelde af tot het punt dat ze ophield met praten, niet in bad kon, niet kon eten of naar het toilet kon zonder hulp. Een grondig lichamelijk onderzoek stelde vast dat ze de glucose, die de hersenen nodig hebben als energie, niet goed opnam. Toen dit eenmaal behandeld was, veranderde ze aanmerkelijk. Ze herstelde volledig en heeft geen last meer van haar eerdere geestelijke toestand.

* De 51-jarige Anne Gates, moeder van vijf kinderen, kreeg antidepressiva voorgeschreven nadat ze terugkerende emotionele problemen ervoer. Ze had suïcidale gedachten. Haar afnemende menstruatiecyclus was echter nooit medisch onderzocht, ze bleek last te hebben van de menopauze en had oestrogeen nodig.47 Hypoglycemie (abnormale afname van de bloedsuikerspiegel), allergieën, overgevoeligheid voor cafeïne, schildklierproblemen, vitamine B tekorten en een overschot aan lood in het lichaam kunnen ook de manifestaties van een “bipolaire stoornis” veroorzaken.48

In de film “A Beautiful Mind”, over Nobelprijswinnaar John Nash, werd de belangrijkste oorzaak van zijn herstel van “schizofrenie” genegeerd, namelijk, zijn weigering om nog langer psychiatrische drugs te gebruiken. Nash (hierboven met zijn vrouw bij de Nobel Ceremonie in 1994) had al 24 jaar geen psychiatrische drugs meer gebruikt en herstelde op natuurlijke wijze van zijn verwarde toestand.

* Het medisch onderzoek, dat werd uitgevoerd in een algemeen psychiatrisch ziekenhuis bij meer dan 500 patiënten in een proefproject in Californië, toonde aan dat 39% leed aan een serieuze lichamelijke ziekte die niet bekend was bij de artsen in de instelling.

* Voormalig psychiater William H. Philpott, tegenwoordig specialist in voedingsallergieën in relatie tot de hersenen, rapporteert: “Symptomen als gevolg van een tekort aan vitamine B12 variëren van slechte concentratie tot apathische depressie, ernstige gejaagdheid en hallucinaties. Er is bewezen dat bepaalde voedingsstoffen neurotische en psychotische reacties onmiddellijk kunnen stoppen.”

* Anorexia nervosa, een conditie die gekenmerkt wordt door een verlies aan eetlust en zelfverhongering, kan worden verminderd met zink of aminozuren.

*Dr. Thomas Dorman stelt: “…[D]enk er alsjeblieft aan dat de meerderheid van de mensen aan een organische ziekte lijdt. Clinici moeten er als eerste aan denken dat emotionele stress die verband houdt met een chronische ziekte het temperament van de patiënt kan veranderen.”49

In een verlanglijst voor herziening van de geestelijke gezondheidszorg stelt Robert Whitaker, schrijver van “Mad in America”: “Bovenaan mijn verlanglijst staat de simpele smeekbede voor eerlijkheid. Houd op met het aan mensen met schizofrenie vertellen dat ze lijden aan een dopamine-overschot of aan een teveel aan serotonine.

Vertel ze niet dat de voorgeschreven psychiatrische drugs deze chemicaliën in de hersenen weer in ‘evenwicht’ brengen. Dat hele verhaal is een vorm van medische fraude en het is onmogelijk je voor te stellen dat een andere groep patiënten, laten we zeggen die kanker of hart- en vaatziekten hebben, op dezelfde manier wordt bedrogen.”

De werkelijke oplossing van veel geestelijke problemen begint niet met een checklist van symptomen, maar met een grondig onderzoek door een bekwame niet-psychiatrische arts. Behandelingen in de geestelijke gezondheidszorg zouden moeten worden beoordeeld op de wijze waarop zij mensen sterker maken en hun verantwoordelijkheid en geestelijk welzijn doen toenemen, zonder daarbij afhankelijk te zijn van krachtige en verslavende drugs.

Genezende behandelingen moeten worden gegeven in een rustige atmosfeer die wordt gekenmerkt door tolerantie, vertrouwen, veiligheid en respect voor de rechten van mensen. De Citizens Commission on Human Rights (CCHR) streeft naar een werkbaar en menswaardig systeem voor geestelijke gezondheidszorg.

WERKELIJKE HULP Werkbare behandelingen

Dr. Loren Mosher
De inmiddels overleden Dr. Loren Mosher was professor in de klinische psychiatrie aan de faculteit voor geneeskunde van de Universiteit van Californië in San Diego. Hij was ook voormalig hoofd van het centrum voor schizofrenie studies van het National Institute for Mental Health.50

Hij schreef:
“Ik opende Soteria House in 1971… Er woonden jonge mensen die de diagnose schizofreen hadden gekregen, zonder het gebruik van psychiatrische drugs en met niet-professionele personeelsleden. Deze personeelsleden waren getraind om te luisteren om hen te begrijpen en hen steun, veiligheid en bevestiging voor hun ervaringen te bieden. Het idee was dat schizofrenie dikwijls kan worden verholpen met hulp van zinvolle relaties in plaats van met psychiatrische middelen…”

Het Soteria project vergeleek haar behandelingsmethode met “standaard”
psychiatrische behandelingen met psychiatrische drugs, bij personen die recent de diagnose schizofrenie gesteld hadden gekregen. “Het experiment werkte beter dan verwacht. Twee jaar na de opname werkten patiënten die in Soteria waren behandeld in duidelijk hogere maatschappelijke posities, leefden beduidend vaker zelfstandig of met
groepsgenoten en hadden minder last van terugval.

Het is interessant om te zien dat cliënten die werden behandeld in Soteria zonder neuroleptische middelen en van wie gedacht werd dat zij de slechtste resultaten zouden halen, het in werkelijkheid het beste deden, in vergelijking met de mensen van de onderzoeksgroep die werden opgenomen en die met psychiatrische drugs werden behandeld”, aldus Dr. Mosher.

Dr. Giorgio Antonucci
Dr. Antonucci gelooft heilig in de waarde van een mensenleven. Ook is hij ervan overtuigd dat communicatie, zonder gedwongen opsluiting of onmenselijke lichamelijke behandelingen, zelfs de meest verwarde geesten kan genezen. In het Instituut van Osservanza (Observatie) behandelde dr. Antonucci tientallen zogenaamde schizofrene vrouwen, waarvan de meeste continu aan hun bed waren vastgebonden of in dwangbuizen zaten.

Alle “standaard” psychiatrische behandelingen werden afgeschaft. Dr. Antonucci bevrijdde de vrouwen uit hun boeien en praatte vele, vele uren per dag met ze om “binnen te dringen in hun waanzin en zielenangst.” Hij luisterde naar verhalen over jarenlange wanhoop en lijden in de instelling.
Hij zorgde ervoor dat de patiënten met mededogen en respect en zonder
het gebruik van drugs werden behandeld.

Onder zijn leiding veranderde de afdeling van de meest gewelddadige in de instelling tot de rustigste. Na een paar maanden waren zijn “gevaarlijke” patiënten vrij en wandelden zij rustig in de tuin van de inrichting. Uiteindelijk waren ze stabiel en werden ze ontslagen uit de instelling. Dit nadat velen van hen voor het eerst in hun leven hadden geleerd hoe ze moesten werken en voor zichzelf moesten zorgen.

De superieure resultaten van Dr. Antonucci zijn ook nog eens een stuk goedkoper. Dergelijke programma’s vormen het blijvende bewijs voor het bestaan van zowel eerlijke antwoorden als hoop voor ernstig verwarde mensen. BRON: SCHIZOFRENIE Een ‘ziekte’ die winst oplevert voor de psychiatrie, Rapport en aanbevelingen over psychiatrische leugens en valse diagnoses, CCHR International.

EXTERNE BRONNEN:

45. David E. Sternberg, M.D., “Testing for Physical Illness in Psychiatric Patients,” Journal of Clinical Psychiatry, Vol. 47, No. 1, Jan. 1986, p. 5; Richard C. Hall, M.D., et al., “Physical Illness Presenting as Psychiatric Disease,” Archives of General Psychiatry, Vol. 35, Nov. 1978, pp. 1315-1320; Ivan Fras, M.D., et al., “Comparison of Psychiatric Symptoms in Carcinoma of the Pancreas with Those in Some Other Intra-abdominal Neoplasms,” American Journal of Psychiatry, Vol. 123, No. 12, June 1967, pp. 1553-1562.

46. Patrick Holford and Hyla Cass, M.D., Natural Highs (Penguin Putnam Inc., New York, 2002), pp. 125-126.

47. Leslie Goldman, “Finding Clues to Unmask Depression,” Chicago Tribune, 22 Aug. 2001.

48. “Alternatives for Bipolar Disorder,” Safe Harbor, Alternative On-Line. Internet 2003.

49. Thomas Dorman, “Toxic Psychiatry,” Internet.

50. Loren Mosher, “Soteria and Other Alternatives to Acute Psychiatric Hospitalization: A Personal and Professional Review,” The Journal of Nervous and Mental Disease, Vol. 187, 1999, pp. 142-149.

AANBEVELINGEN:

1 Aan mensen in wanhopige situaties moet de juiste en effectieve medische zorg worden geboden. Medische, niet-psychiatrische aandacht, goede voeding, een gezonde en veilige omgeving en activiteiten die het zelfvertrouwen vergroten, zullen veel meer voor ze doen dan de onmenselijkheid van de psychiatrische behandelingen met drugs.

2 Er moeten instellingen voor geestelijke gezondheidszorg komen in plaats van psychiatrische instellingen die van dwang gebruikmaken. Zij moeten worden uitgerust met diagnostische medische apparatuur die door niet-psychiatrische medische artsen gebruikt kan worden om patiënten grondig te onderzoeken en te testen op mogelijke onderliggende lichamelijke problemen die zich kunnen manifesteren als verward gedrag. Fondsen van de overheid en uit particuliere bronnen, moeten hieraan besteedt worden in plaats van aan laakbare psychiatrische instellingen en programma’s waarvan bewezen is dat ze geen resultaat opleveren.

3 Wanneer je te maken hebt met psychiatrische mishandeling, fraude, illegale verkoop van drugs of andere misstanden, doe dan aangifte bij de politie. Stuur een kopie van deze aangifte naar CCHR. Als de strafrechtelijke aanklacht eenmaal is ingediend, dien dan ook een klacht in bij andere bevoegde instanties, zoals het Medisch Tuchtcollege. Dergelijke instanties kunnen een onderzoek instellen en de vergunning van een psychiater of psycholoog om zijn vak te mogen uitoefenen, tijdelijk of definitief intrekken. Vraag ook rechtsbijstand voor het starten van een civiele procedure voor schadevergoeding.

4 Zorg dat patiënten en hun verzekeringsmaatschappijen het recht krijgen om gelden terug te krijgen voor behandelingen in de geestelijke gezondheidszorg, die niet het beloofde resultaat of verbetering teweeg hebben gebracht of die geleid hebben tot aangetoonde schade voor het individu. Dit alles om ervoor te zorgen dat de verantwoordelijkheid bij de individuele beroepsbeoefenaar of psychiatrische instelling komt te liggen en niet bij de overheid of haar instanties.

5 De kwaadaardige invloed van de psychiatrie heeft in de hele maatschappij destructieve gevolgen gehad, met name in gevangenissen, ziekenhuizen en het onderwijs. Belangengroeperingen en verantwoordelijke overheidsfunctionarissen zouden samen moeten werken om de heimelijke manipulatie van de maatschappij door de psychiatrie aan het licht te brengen en te beëindigen.

Protected by Saline

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: